Abie Hajk
Abi Bad

Abie Hajk – zdjęcie satelitarne
Położenie
Państwo

 Etiopia
 Dżibuti

Wysokość lustra

243 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

ok. 340 km²

Głębokość
 maksymalna


36 m

Hydrologia
Rzeki zasilające

Auasz Uenz

Rodzaj jeziora

endoreiczne

Położenie na mapie Etiopii
11°10′N 41°47′E/11,166667 41,783333

Abie Hajk lub Abi Bad lub Lac Abéjezioro endoreiczne na granicy Etiopii i Dżibuti. Zajmuje powierzchnię średnio ok. 340 km², z czego 110 km² po stronie Dżibuti. Obszar pokryty wodami jeziora stale się jednak pomniejsza w wyniku występujących tam cyklicznych susz i intensywnej melioracji. To z kolei przyczynia się do powstania wokół zbiornika rozległych solnisk, mających miejscami 10 km szerokości i rozmieszczonych głównie u jego południowego i południowo-wschodniego brzegu, a ich łączna powierzchnia wynosi ok. 110 km².

Abie Hajk położone jest w basenie endoreicznym, który w okresie pluwialnym plejstocenu, zajmowany był przez dużo większe jezioro. Głębokość maksymalna sięga 36 m. W ostatnich dziesięcioleciach poziom wody obniżył się o kilka metrów.

Jezioro leży w północno-wschodniej części Etiopii, ok. 380 km na północny wschód od Addis Abeby oraz w południowo-zachodniej części Dżibuti, ok. 135 km na zachód od stolicy tego państwa. Do zbiornika, w jego północno-zachodniej części, wpływa rzeka Auasz Uenz, która wraz ze swoimi dopływami odwadnia znaczny obszar wschodnich stoków Wyżyny Abisyńskiej. Od zachodu i południa może być także zasilane przez przecinające solniska wody płynące uedami. U północno-wschodniego brzegu Abie Hajk, na wysokość 1069 m n.p.m., wznosi się stożek wulkaniczny Dama Ali.

Biologia jeziora jest słabo poznana. Zaobserwowano liczne kolonie flamingów karmazynowych (Phoenicopterus ruber). U wschodniego brzegu występują stromatolity.

Uwagi

  1. Polska transkrypcja nazwy w języku amharskim.
  2. Polska transkrypcja nazwy w języku arabskim.
  3. Nazwa w języku francuskim.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 G.M Bernacsek, J.S Hughes, R.H Hughes: A Directory of African Wetlands. Nairobi, Cambrigde: IUNC, UNEP, WCMC, 1992, s. 167. ISBN 2-88032-949-3. [dostęp 2016-09-20].
  2. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Afryka. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2004, s. 66, seria: Nazewnictwo geograficzne świata. ISBN 83-239-7826-3. [dostęp 2016-09-20].
  3. 1 2 Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Afryka. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2004, s. 48, seria: Nazewnictwo geograficzne świata. ISBN 83-239-7826-3. [dostęp 2016-09-20].
  4. 1 2 3 G.M Bernacsek, J.S Hughes, R.H Hughes: A Directory of African Wetlands. Nairobi, Cambrigde: IUNC, UNEP, WCMC, 1992, s. 132. ISBN 2-88032-949-3. [dostęp 2016-09-20].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.