Abdülmecid II (ur. 30 maja 1868 w Stambule, zm. 23 sierpnia 1944 w Paryżu) – głowa rodu Osmanów w latach 1922–1944 i nominalny kalif, proklamowany i uznawany przez Republikę Turcji w latach 1922–1924.

Życiorys

Był synem Abdülaziza. 1 listopada 1922 roku jego kuzyn, sułtan Mehmed VI, został pozbawiony władzy, choć Turcji oficjalnie nie proklamowano republiką.

19 listopada 1922 w Ankarze Abdülmecid II, od 1918 noszący tytuł następcy tronu, został wybrany kalifem przez Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji.

3 marca 1924 roku na wniosek Kemala Atatürka Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji zniosło kalifat. Równocześnie z kalifatem zlikwidowano szkolnictwo religijne oraz zakazano poligamii. Członkowie dynastii Osmanów zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. Abdülmecid II po wyjeździe z Turcji osiadł w Paryżu, gdzie zmarł. Pochowany został w Medynie.

Bibliografia

• Kronika XX wieku. Warszawa: 1991, s. 319. ISBN 83-900331-0-0.
• Morby J.E.: Dynastie świata. Kraków: 1995, s. 324.