4 Gorzowska Brygada Zmechanizowana im. gen. Piotra Szembeka – dawna jednostka zmechanizowana Sił Zbrojnych RP okresu transformacji ustrojowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne

Brygada została sformowana w 1995 na bazie 12 Pułku Zmechanizowanego jako jednostka 4 Lubuskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Jana Kilińskiego. W wyniku kolejnych zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim w 1999 brygadę rozformowano.

Sztandar przekazany został do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Tradycje

Decyzją ministra Obrony Narodowej nr 89/MON z 12 czerwca 1996 brygada kultywowała tradycje:

• 12 pułku piechoty (1944-1945),
• 12 Kołobrzeskiego pułku zmechanizowanego (1962-1995),

oraz przejęła dziedzictwo tradycji oddziałów piechoty dywizji oznaczonych cyfrą "4":

• 4 Dywizji Piechoty (1794)
• Dywizji Gdańskiej (1807-1813)
• 4 Dywizji Piechoty (1919-1939)
• 4 Dywizji Piechoty (1940)
• 4 Dywizji Piechoty (1944-1945)
• 4 Dywizji Piechoty (1945-1947)

Patronem brygady został gen. Piotr Szembek.

Struktura organizacyjna

• dowództwo i sztab
• batalion dowodzenia
• 2 bataliony zmechanizowane
• batalion czołgów
• batalion piechoty zmotoryzowanej
• dywizjon artylerii samobieżnej
• dywizjon artylerii przeciwpancernej
• dywizjon artylerii przeciwlotniczej
• kompania rozpoznawcza
• kompania saperów
• kompania zaopatrzenia
• kompania remontowa
• kompania medyczna

Główne uzbrojenie: bojowe wozy piechoty BWP-1, czołgi T-55AM Merida, armatohaubice samobieżne 2S1 Goździk, armaty przeciwlotnicze ZU-23-2, opancerzone samochody rozpoznawcze BRDM-2.

Dowódcy

• płk Marek Drózd

Przypisy

Bibliografia

• Kaleta Włodzimierz, Gra w krzyżyki, Polska Zbrojna 2000, nr 5,
• Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego. Czas przemian. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1997. ISBN 83-11-08588-9.