1 Batalion Telegraficzny
Historia
Państwo

 Polska

Rozformowanie

1939

Tradycje
Nadanie sztandaru

1937

Organizacja
Dyslokacja

Zegrze

Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

łączność

Podległość

Centrum Wyszkolenia Łączności

1 Batalion Telegraficzny (1 btlgr) – pododdział łączności Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Batalion został sformowany w listopadzie 1931, w garnizonie Zegrze, na bazie zlikwidowanego 1 pułku łączności, jako jednostka manewrowa Centrum Wyszkolenia Łączności.

Mobilizacja

Batalion był jednostką mobilizującą. Dowódca batalionu był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji jednostek łączności.

Zgodnie z planem mobilizacyjny „W” 1 batalion telegraficzny razem z Centrum Wyszkolenia Łączności mobilizował niżej wymianione jednostki łączności:

mobilizacji niejawnej, w grupie brązowej (podgrupa 5):
  • kompanię dozorowania przeciwlotniczego nr 1,
  • kompanię dozorowania przeciwlotniczego nr 2,
  • kompanię stacyjną łączności nr 2,
  • kompanię stacyjną łączności nr 3.

Symbole batalionu

Sztandar

23 maja 1937 Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór sztandaru 1 btlgr. 18 czerwca 1937 w Warszawie marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz wręczył dowódcy batalionu sztandar ufundowany przez społeczeństwo Zegrza.

Na lewej stronie płatu sztandarowego umieszczone: w prawym górnym rogu na tarczy wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, w lewym górnym rogu na tarczy znak wojsk łączności, w prawym dolnym rogu na tarczy godło Mazowsza, w lewym dolnym rogu na tarczy odznaka pamiątkowa 1 baonu telegraficznego, na dolnym ramieniu krzyża kawalerskiego napis: „Warszawa 21 I 1919”.

Wrześniowe losy sztandaru opisane są w notatce z Banknock cyt.:"Szkoła Podchorążych Łączności, 1 Batalion Telegraficzny. - We wrześniu 1939 sztandary zostały przewiezione przez mjra Dobosza na Węgry i oddane w Budapeszcie gen. Jatelnickiemu. Z Węgier sztandary wysłano do Francji".

Sztandar aktualnie eksponowany jest w Instytucie gen. Sikorskiego w Londynie.

Odznaka pamiątkowa

19 czerwca 1937 minister spraw wojskowych, gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 1 btlgr.

Odznaka o wymiarach 39x39 mm ma kształt równoramiennego krzyża o rozszerzających się ramionach i zaokrąglonych wierzchołkach. Ramiona emaliowane w barwach wojsk łączności, na każdym z nich srebrna litera T. W centrum, na złotej tarczy cyfra „1”, poniżej napis „BATALION TELEGRAFICZNY”. Między ramionami krzyża gałązki dębowe i błyskawice. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, emaliowana, łączenie elementów za pomocą dwóch drutów. Wykonanie: Zjednoczeni Grawerzy - Warszawa.

Kadra jednostki

Dowódcy batalionu
  • mjr łącz. inż. Stanisław Bronisław Hegner-Szymański (III – XII 1932)
  • mjr łącz. Michał Jan Karwowski (od XII 1932)
  • ppłk łącz. Stanisław Rausz
Organizacja i obsada personalna w 1939

Pokojowa obsada personalna batalionu w marcu 1939:

  • dowódca batalionu – ppłk łącz. Stanisław I Rausz
  • I zastępca dowódcy – mjr łącz. Jan Antoni Gustek
  • adiutant – por. Kazimierz Ochab
  • pomocnik dowódcy ds. gospodarczych – kpt. int. Michał Mieczysław Skuciński
  • oficer mobilizacyjny – kpt. Kazimierz Olszyński
  • I zastępca oficera mobilizacyjnego – por. Zygmunt Atanazy Łukaszewicz
  • II zastępca oficera mobilizacyjnego – chor. Józef Wiśnicki
  • oficer żywnościowy – por. adm. (łącz.) Karol Brejdygant
  • dowódca kompanii obsługi – kpt. adm. (tab.) Józef Jahilinicki
  • dowódca 1 kompanii – kpt. Stefan Teofil Turkowski
  • instruktor – por. Edward Antoni Nidecki
  • instruktor – ppor. Pius Kocoń
  • instruktor – chor. Feliks Chróścicki
  • dowódca 2 kompanii – kpt. Stefan Czapliński
  • instruktor – ppor. Józef Wysocki
  • instruktor – ppor. Franciszek Socha
  • dowódca 3 kompanii – por. Józef Borkowski
  • instruktor – ppor. Eugeniusz Holc
  • instruktor – ppor. Andrzej Szymański
  • dowódca 4 kompanii – por. Władysław Stefan Grott
  • instruktor – ppor. Gerard Stanisław Gutowski
  • instruktor – ppor. Aleksander Piotr Jedliński
  • dowódca 5 kompanii – kpt. Tadeusz Michał Legeżyński
  • instruktor – ppor. Tadeusz Franciszek Ksawery Pierczyński
  • instruktor – ppor. Tadeusz Stanisław Bugaj
  • komendant parku – kpt. Walerian Kostrz

Uwagi

  1. ↑ Bez VI, VII, VIII i IX plutonu dozorowania [radio] oraz bez pozostałego personelu o specjalności radio, który mobilizuje pułk radiotelegraficzny.
  2. ↑ Identycznia jak w kompanii nr 1.
  3. ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939.
  4. ↑ mjr łącz. Jan Antoni Gustek pełnił jednoczenie funkcję kierownika Komisji Doświadczalnej CWŁ.

Przypisy

  1. 1 2 Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 474.
  2. ↑ Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 476.
  3. 1 2 Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 7 z 19 czerwca 1937, poz. 89.
  4. ↑ Satora 1990 ↓, s. 364.
  5. ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 7 z 19 czerwca 1937, poz. 87.
  6. ↑ Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 373.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
  8. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 425.
  9. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 819.
  10. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. VI.
  11. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 486.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 83-204-3299-5.
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.