| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
2 marca 1981 |
| Numer kolejny |
3122 |
| Oznaczenie tymczasowe |
1981 ET3 |
| Charakterystyka orbity (4 września 2017) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
1,7691 au |
| Mimośród |
0,4233 |
| Peryhelium |
1,0203 au |
| Aphelium |
2,5180 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
2 lata 129 dni 0 godzin |
| Średnia prędkość |
22,39 km/s |
| Inklinacja |
22,15° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
4,9 km |
| Okres obrotu |
2,3581 h |
| Albedo |
0,086 |
| Jasność absolutna |
14,1m |
| Typ spektralny | |
| Satelity naturalne |
2 |
(3122) Florence – planetoida z grupy Amora okrążająca Słońce w ciągu 2 lat i 129 dni w średniej odległości 1,77 au.
Została odkryta 2 marca 1981 roku w Obserwatorium Siding Spring w Australii przez Schelte Busa. Nazwa planetoidy pochodzi od Florence Nightingale, angielskiej pielęgniarki i działaczki społecznej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie (3122) 1981 ET3. Planetoida jest klasyfikowana jako obiekt bliski Ziemi (NEO) oraz Potencjalnie niebezpieczna planetoida (PHA).
W piątek 1 września 2017 roku o godzinie 12:06 UTC minęła Ziemię w odległości 0,0472368 au (18,38 LD, 7 066 500 km), osiągając jasność około 8,7 magnitudo. Było to jedno z najbliższych spotkań Ziemi z planetoidą takich rozmiarów w latach 1900 – 2200.
Własności fizyczne
Planetoida ma w przybliżeniu kształt kulisty. W pobliżu równika rozciągają się wypiętrzenia. Na powierzchni znajdują się struktury przypominające kratery meteorytowe. Okres obrotu planetoidy wokół własnej osi wynosi około 2,4 godziny. Średnica Florence wynosi około 4,5 kilometra.
Księżyce planetoidy
Planetoida posiada dwa drobne księżyce. Zostały zarejestrowane 1 września 2017 roku przez radar obserwatorium astronomicznego w Goldstone. Szacuje się, że mogą mieć średnicę nie większą niż 300 metrów. Okresy ich obiegu wokół planetoidy wahają się od ośmiu godzin w przypadku bliższego do około dwudziestu godzin dla dalej położonego.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ (3122) Florence w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- ↑ Close Approaches [online], cneos.jpl.nasa.gov [dostęp 2017-08-26] (ang.).
- 1 2 Kuligowska: Planetoida Florence ma dwa księżyce. Urania – Postępy Astronomii, 2017-09-03. [dostęp 2017-09-04]. (pol.).
Bibliografia
- (3122) Florence w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (3122) Florence w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (3122) Florence w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)