| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
19 września 1852 |
| Numer kolejny |
20 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,4085 au |
| Mimośród |
0,1428 |
| Peryhelium |
2,0645 au |
| Aphelium |
2,7524 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 269 dni 12 godzin |
| Średnia prędkość |
ok. 19 km/s |
| Inklinacja |
0,71° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
160×145×130 km |
| Masa |
5,2×1018 kg |
| Średnia gęstość |
3,2 g/cm3 |
| Okres obrotu |
(8 h 5 min 53 s) h |
| Albedo |
0,21 |
| Jasność absolutna |
6,50m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
~174 K |
| Satelity naturalne |
brak danych |
(20) Massalia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.
Odkrycie
Planetoida została odkryta 19 września 1852 roku przez Jeana Chacornaca i niezależnie przez Annibale’a de Gasparisa.
Nazwa asteroidy pochodzi od łacińskiego odpowiednika nazwy Marsylia, gdzie Jean Chacornac dokonał swego odkrycia. Annibale de Gasparis obserwacje prowadził w Neapolu.
Orbita
Orbita (20) Massalii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 0,71°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lat i 269 dni, krążąc w średniej odległości 2,41 j.a. od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 19 km/s.
Planetoida ta jest największym obiektem w rodzinie planetoidy Massalia.
Właściwości fizyczne
(20) Massalia ma rozmiary 160×145×130 km. Jej albedo wynosi 0,21, a jasność absolutna to 6,5m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 174 K. Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S. Jej powierzchnia jest stosunkowo jasna i zawiera krzemiany.
Ciało to rotuje w czasie 8 godzin i 6 minut, a oś obrotu nachylona jest pod kątem 45º do płaszczyzny ekliptyki.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- (20) Massalia w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (20) Massalia w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)