Żabia Lalka i Żabi Kapucyn | |
| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Wysokość |
2095 m n.p.m. |
| Pierwsze wejście |
5 sierpnia 1908 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
| 49°11′20″N 20°05′03″E/49,188889 20,084167 | |
Żabia Lalka (niem. Froschpupp, słow. Žabia bábika, węg. Békás-Baba, ok. 2095 m) – niewielka turnia w południowo-zachodniej, bocznej grani Żabiego Mnicha. Znajduje się w niej pomiędzy Przełączką pod Żabią Lalką (2080 m) a Wyżnim Lalkowym Przechodem. Na południowo-wschodnią stronę Żabia Lalka opada ścianą do Wyżniego Białczańskiego Żlebu. W połowie wysokości przecina ją Lalkowy Chodnik.
Turnia ma dość charakterystyczny kształt kręgla lub lalki. Nazwa turni związana jest z jej kształtem oraz położeniem w Żabiej Grani (Žabí hrebeň). Jest jednym z kilku charakterystycznych obiektów, które rzucają się w oczy w widoku znad Morskiego Oka.
Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie na niej ukwapu karpackiego.
Taternictwo
Turnia dostępna jest tylko dla taterników. Nawet najłatwiejsza droga wspinaczkowa jest zbyt trudna lub zbyt eksponowana dla turysty. Pierwsze odnotowane wejście – Janusz Chmielowski, Gyula Komarnicki, Adam Kroebl z przewodnikiem Józefem Gasienicą Tomkowym, 5 sierpnia 1908 r. (drogą z Przełączki pod Żabią Lalką).
- Z Przełączki pod Żabią Lalką; II w skali tatrzańskiej, czas przejścia 15 m
- Południowo-wschodnią ścianą; V, 1 godz.
- Południowo-zachodnią granią; V, 3 godz.
- Północno-zachodnią ścianą; V, 1 godz.
- Żabi Mnich i Żabia Lalka
- Żabia Lalka i grań poniżej niej
- Widok Na Żabią Lakę z Czarnego Stawu
Przypisy
- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
- 1 2 3 Władysław Cywiński, Grań Żabiego, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1999, ISBN 83-7104-024-5.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.
- ↑ Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba, t. 7, Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.