Šime Ivić
Data i miejsce urodzenia

21 stycznia 1993
Split

Wzrost

196 cm

Pozycja

prawy rozgrywający

Informacje klubowe
Klub

Mieszkow Brześć

Numer w klubie

19

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2014 RK Nexe
2014–2015 RK Celje
2016 HBC Nantes
2016–2018 Wisła Płock
2018–2019 Mieszkow Brześć
2019– HC Erlangen
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Chorwacja 7 (15)
  1. ↑ Aktualne na: 20 października 2018.

Šime Ivić (ur. 21 stycznia 1993 w Splicie) – chorwacki piłkarz ręczny, prawy rozgrywający, od 2018 zawodnik Mieszkowa Brześć.

Kariera sportowa

Był graczem chorwackiego RK Nexe, w barwach którego rozegrał w sezonie 2013/2014 w Lidze SEHA 18 meczów i zdobył 85 goli. W latach 2014–2015 występował w RK Celje – w lidze słoweńskiej wystąpił w 54 spotkaniach, w których rzucił 149 bramek, natomiast w Lidze Mistrzów zdobył w tym okresie 52 gole. W styczniu 2016 przeszedł do francuskiego HBC Nantes, z którym w sezonie 2015/2016 dotarł do finału Pucharu EHF (w przegranym meczu z Frisch Auf Göppingen (26:32) rzucił dwie bramki). We francuskiej ekstraklasie rozegrał 12 spotkań, w których zdobył 31 goli.

W lipcu 2016 przeszedł do Wisły Płock, z którą podpisał dwuletni kontrakt. W sezonie 2016/2017, w którym rozegrał 26 spotkań i zdobył 88 bramek, otrzymał nominację do tytułu najlepszego bocznego rozgrywającego Superligi. Z powodu urazu nie wystąpił jednak w meczach półfinałowych i finałowych polskiej ligi. W Lidze Mistrzów był najlepszym strzelcem płockiej drużyny – w 14 spotkaniach rzucił 60 goli. W sezonie 2017/2018 rozegrał w Superlidze 31 meczów i zdobył 95 bramek, zaś w Lidze Mistrzów wystąpił 14 razy, rzucając 36 goli.

W 2018 przeszedł do Mieszkowa Brześć, z którym podpisał roczny kontrakt. W lipcu 2019 zostanie zawodnikiem HC Erlangen.

W 2010 wywalczył mistrzostwo Europy U-18 w Czarnogórze. W 2012 zdobył srebrny medal mistrzostw Europy U-20 – podczas turnieju rozegranego w Turcji rzucił 25 bramek. W 2013 uczestniczył w mistrzostwach świata U-21 w Bośni i Hercegowinie, w których rozegrał dziewięć meczów i zdobył 36 goli. Zadebiutował również w reprezentacja seniorów. Powołany został do szerokiej kadry na mistrzostwa świata we Francji (2017) i mistrzostwa Europy w Chorwacji (2018).

Sukcesy

RK Celje
  • Mistrzostwo Słowenii: 2014/2015
  • Puchar Słowenii: 2014/2015
  • Superpuchar Słowenii: 2014, 2015
Reprezentacja
  • 1. miejsce w mistrzostwach Europy U-18: 2010
  • 2. miejsce w mistrzostwach Europy U-20: 2012
Indywidualne
  • 6. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców Ligi SEHA: 2013/2014 (85 bramek; RK Nexe)

Przypisy

  1. ↑ Šime Ivić. furkisport.hr. [dostęp 2018-01-20]. (chorw.).
  2. 1 2 3 4 5 Šime Ivić. eurohandball.com. [dostęp 2018-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-05)]. (ang.).
  3. 1 2 Šime Ivić w ORLEN Wiśle. sprwislaplock.pl, 29 kwietnia 2016. [dostęp 2018-01-20].
  4. ↑ Croatian youngstar Šime Ivić joins HBC Nantes. handball-planet.com, 23 grudnia 2015. [dostęp 2018-01-20]. (ang.).
  5. ↑ Šime Ivić. lnh.fr. [dostęp 2018-01-20]. (fr.).
  6. ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2016/2017. zprp.pl. [dostęp 2018-01-20].
  7. ↑ Marcin Górczyński: Gladiatory: najlepsi boczni rozgrywający sezonu. sportowefakty.wp.pl, 19 maja 2017. [dostęp 2018-01-20].
  8. ↑ Marcin Górczyński: De Toledo bez zmiennika w Puławach. Ivić odpocznie od gry. sportowefakty.wp.pl, 13 maja 2017. [dostęp 2018-01-20].
  9. ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2017/2018. zprp.pl. [dostęp 2018-10-20].
  10. ↑ Marcin Górczyński: Oficjalnie: Sime Ivić znalazł nowy lub. sportowefakty.wp.pl, 13 czerwca 2018. [dostęp 2018-10-20].
  11. ↑ Marcin Górczyński: Powrót na właściwe tory. Sime Ivić zagra w Bundeslidze. sportowefakty.wp.pl, 27 października 2018. [dostęp 2018-11-01].
  12. ↑ Raport z mistrzostw Europy U-20 w Turcji 2012. eurohandball.com. [dostęp 2018-01-20]. (ang.).
  13. ↑ Raport z mistrzostw świata U-20 w Bośni i Hercegowinie 2013. ihf.info. [dostęp 2018-01-20]. (ang.).
  14. ↑ Croatia. Team roster. ihf.info, 11 grudnia 2016. [dostęp 2018-01-20]. (ang.).
  15. ↑ Season 2013/2014 – best scorers (most goals). rukometstat.com. [dostęp 2018-01-20]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.