Świdnik – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Łukowica. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa nowosądeckiego. Części wsi: Na Dziale, Nowa Wieś i Stara Wieś.

Historia

Wieś wzmiankowana była po raz pierwszy w 1326 jako wieś rycerska. Pod koniec XIV wieku Świdnik należał do Leszka i jego syna Andrzeja, a w drugiej połowie XV wieku do Zegoty Gabońskiego. W 1581 wieś należała do Stanisława Rogowskiego, członka wspólnotybraci polskich.

Marcin Rogowski, podwojewodzi sądecki, wybudował w Świdniku zbór braci polskich. Następnie dziedzicami wsi byli Sędzimirowie z Łukowicy a potem Wielogłowscy. W 1620 chłopi z Łącka, Ochotnicy i Kamienicy dokonali napadu na okoliczne dwory w tym też na tutejszy dwór oraz zbór i według tradycji kaplica dworska wzniesiona została na zbiorowym grobie pomordowanych arian. W 1629 właścicielem Świdnika był Sebastian Wielogłowski herbu Starykoń (w polu czerwonym koń w biegu, na szczycie korona złota a w niej wbity topór). Wielogłowski był ponadto właścicielem Jastrzębia, części Wolicy koło Stronia oraz Zagorowa.

W latach 1859-1861 wieś dzierżawił Szczęsny Morawski, ceniony później historyk Sądecczyzny.

W 1752 dziedzic w Świdniku rozpoczął budowę dworu, który zachował się do czasów obecnych. Jest to dworek drewniany, zbudowany na zrąb, tynkowany, bielony, parterowy z facjatą od tyłu, na narożnikach ma kwadratowe alkierzyki. Oprócz zabytkowego dworku we wsi znajduje się kaplica dworska, murowana z XVIII wieku.

Zabytki

Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego.

• Dwór;
• park dworski.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Zabytkowy dwór w Świdniku