Śródkoście (łac. diploë) – warstwa istoty gąbczastej w kościach płaskich czaszki, znajdująca się między blaszką zewnętrzną a blaszką wewnętrzną (szklistą) istoty zbitej. Jest wypełnione szpikiem kostnym i silnie unaczynione przez żyły śródkościa biegnące w szerokich i licznie rozgałęzionych kanałach śródkościa. W niektórych miejscach czaszki śródkoście uległo absorpcji i między blaszkami znajdują się tylko przestrzenie płynowe.

Śródkościem jest też nazywana błoniasta wyściółka jam szpikowych (łac. endosteum).

Przypisy

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. 1. Warszawa: PZWL, 1968, s. 288.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.