Śpiący Hermafrodyta

Śpiący Hermafrodyta
Autor	nieznany
Medium	marmur
	Miejsce przechowywania
Lokalizacja	Luwr

Śpiący Hermafrodyta lub Hermafrodyta Borghese – rzymska rzeźba marmurowa przedstawiająca śpiącego Hermafrodytę, będąca kopią greckiego oryginału z okresu hellenistycznego.

Dzieło uznawane jest za kopię wzmiankowanego przez Pliniusza (Historia naturalna 34,80) brązowego posągu dłuta Poliklesa, ateńskiego rzeźbiarza działającego w II wieku p.n.e. Przedstawia pełnowymiarową postać leżącą w skręconej pozie na łożu. Jedna strona jej ciała ma cechy męskie, druga zaś kobiece. Samo łoże nie jest oryginalnym elementem, lecz XVII-wiecznym dodatkiem autorstwa Berniniego.

Rzeźba została odkryta przypadkowo w 1608 roku, w trakcie kopania fundamentów pod kościół Matki Bożej Zwycięskiej w Rzymie, w pobliżu miejsca, gdzie w starożytności znajdowały się Termy Dioklecjana. W latach 20. XVII wieku została nabyta przez kardynała Scipione Borghese i umieszczona w zbiorach rzymskiej Willi Borghese. Podziwiana przez ówczesnych artystów, stanowiła inspirację m.in. dla Diego Velázqueza przy tworzeniu obrazu Wenus z lustrem. W 1807 roku rzeźbę wraz z innymi zabytkami z kolekcji rodziny Borghese zakupił Napoleon Bonaparte i od 1812 roku znajduje się ona w zbiorach Luwru.

Przypisy

1 2 3 4 5 Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 179-180. ISBN 1-884964-80-X.

Linki zewnętrzne

Opis zabytku na stronie internetowej Luwru. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encyclopedia-1] 1 2 3 4 5 Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 179-180. ISBN 1-884964-80-X.