Łychów Szlachecki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Trzydnik Duży.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Trzydnik Duży. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 210 mieszkańców.

Historia

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1884, Łychów Szlachecki, wieś w powiecie janowskim, gminie Trzydnik, parafii Rzeczyca Ziemiańska, jedyna (w końcu XIX wieku) wieś w powiecie należąca do szlachty zagonowej.

Łączy się z Łychowem Gościeradowskim i zdaje się, że oba stanowiły jedną całość. Według miejscowej tradycji Bolesław Wstydliwy, polując w olbrzymich puszczach, jakie tu w owe czasy istniały, zabłąkał się, i natrafił na jedynego mieszkańca tych lasów, niejakiego Łycha, który zbłąkanego króla odprowadził do Zawichostu, odległego stąd o 3 mile. Chojnie obdarowanemu Łychowi pozwolił król w miejscu zamieszkiwanym przez niego założyć wieś. W roku 1884 było we wsi osad 50, ziemi ornej 400 mórg, gleba glina urodzajna silnie wzbogacona nawozami. Ludności mężczyzn: 82, kobiet 98. Mieszkańcy różnią się strojem od włościan, ubierają się w kapoty z szamerowaniami, przypominającymi węgierskie czamary. Czytać i pisać umieją prawie wszyscy. Wieś tę zamieszkują rodziny: Brzostowskich, Domaradzkich, Wąsowiczów i Życzyińskich. Folwark Łychów Szlachecki należy do dóbr Gościeradów Ukazowy. Spis z roku 1827 wykazał w Łychowie Gościeradowskim 10 domów i 64 mieszkańców a Szlacheckim 40 domów i 211 mieszkańców.

Zobacz też

• Łychów, Łychów Gościeradowski

Przypisy