Łuk Melana – forma kształtowania ustroju i sposób zbrojenia betonu wynaleziony przez austriackiego inżyniera, Josepha Melana w 1892.

Jest to sztywne zbrojenie w formie kratownic z żelaza profilowanego. Uzbrojenie łuków lub belek jest w tym przypadku dostatecznie sztywne, by mogło przenosić część ciężaru świeżego betonu, a także (wraz z pierwszym wieńcem sklepienia) wytworzyć ustrój zespolony, na tyle wytrzymały, aby przenieść ciężar świeżego betonu następnych wieńców.

Koncepcja powstała jako jedna z odpowiedzi na potrzebę wzmacniania stalowych mostów kolejowych w Szwajcarii, które ze względu na mający w początku XX wieku wzrost ciężaru taboru kolejowego i częściowe korodowanie starszych konstrukcji, wymagały wzmocnienia lub przebudowy. Praktyka pokazała, że przekształcenie konstrukcji stalowych w betonowe, było rozwiązaniem trafionym ze względów tak użytkowych, jak i ekonomicznych (oszczędności). Z czasem koncepcja Melana została wyparta przez inne rozwiązania, niemniej jednak nadal znajduje pewne zastosowanie w konstruowaniu belek o niezbyt dużych rozpiętościach.

Pierwszym, eksperymentalnym obiektem zbudowanym z wykorzystaniem łuku Melana jest most Melana z 1894, zlokalizowany w Rock Rapids w stanie Iowa (USA).

Przypisy

  1. 1 2 Dzieła z betonu – mosty i wiadukty Europy, cz. 1 – rys historyczny [online], s. 51.
  2. 1 2 Przejście od tradycyjnych krążyn słupowych - Uprawnienia Budowlane [online], uprawnienia-budowlane.pl [dostęp 2022-02-08] (pol.).
  3. ↑ Melan Arch Bridge, Emma Slater Park (Moved from Dry Run Creek), Rock Rapids, Lyon County, IA [online], Library of Congress, Washington, D.C. 20540 USA [dostęp 2022-02-08].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.