Łukęcin
osada

Plaża w Łukęcinie
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

kamieński

Gmina

Dziwnów

Wysokość

18 m n.p.m.

Liczba ludności (2019)

147

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

72-400

Tablice rejestracyjne

ZKA

SIMC

0774820

Położenie na mapie gminy Dziwnów
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Położenie na mapie powiatu kamieńskiego
54°02′34″N 14°52′26″E/54,042778 14,873889

Łukęcin (niem. Lüchentin/Lüchenthin; do 31 grudnia 1951 Biskupin) – osada letniskowa w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Dziwnów, położona między Dziwnówkiem a Pobierowem, na Wybrzeżu Trzebiatowskim.

Według danych z 31 grudnia 2009 r. osada miała 146 stałych mieszkańców.

Nad morzem przy wejściu na plażę w Łukęcinie wyznaczono letnie kąpielisko obejmujące 200 m linii brzegowej. Na wschód od miejscowości w 2017 utworzono rezerwat przyrody Klif w Łukęcinie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Znajduje się w niej klasztor ojców paulinów (pierwsza część domu zakonnego została oddana do użytku w 2002), oraz kilka domów i ośrodków wczasowych. Przebiega tam też droga wojewódzka nr 102 z wydzielonym na niej DOL Łukęcin.

W latach 1974–2005 Łukęcin był uznany przez rząd za miejscowość posiadającą warunki do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, dzięki czemu mogły być prowadzone tu zakłady lecznictwa. W oparciu o właściwości warunków naturalnych ustalono dla zakładów lecznictwa w Łukęcinie pierwszoplanowe kierunki lecznicze: choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego. Kierunkiem drugoplanowym były choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii oraz kierunek klimatyczno-usprawniający.

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 762 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 74056
  3. Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie. 1951, nr 18, poz. 116
  4. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2010-03-16].
  5. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 181, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  6. Plan Odnowy Miejscowości Łukęcin na lata 2010–2017. Szczecin: Europejskie Centrum Doradcze, 2010-07, s. 7 (Uchwała Nr LXXXVII/572/2010 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 18 października 2010 r.)
  7. Uchwała Nr XXXVI/467/2013 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 27 marca 2013 r. ws. wykazu kąpielisk (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2013 r. poz. 1821)
  8. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2017 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Klif w Łukęcinie”. szczecin.uw.gov.pl, 24 stycznia 2017. [dostęp 2019-01-04].
  9. Parafia. Dom Zakonny Ojców Paulinów w Łukęcinie. [dostęp 2014-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-21)].
  10. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 1974 r. zmieniające rozporządzenie ws. rozciągnięcia niektórych przepisów o uzdrowiskach na inne miejscowości (Dz.U. z 1974 r. nr 16, poz. 89)
  11. Zarządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1981 r. zmieniające (Dz.Urz.MZ z 1981 r. Nr 10, poz. 38)
  12. Atlas uzdrowisk polskich. Warszawa – Wrocław: PPWK, 1990, s. 43. ISBN 83-7000-070-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.