| Todiramphus colonus | |||
| (E. Hartert, 1896) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
łowczyk koralowy | ||
| Synonimy | |||
| |||
Łowczyk koralowy (Todiramphus colonus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Jest endemitem wysp Luizjady, administracyjnie należących do Papui-Nowej Gwinei.
Systematyka
Pierwszego naukowego opisu taksonu dokonał niemiecki ornitolog Ernst Hartert, nadając mu nazwę Halcyon sordidus colonus, czyli uznając go za podgatunek łowczyka ciemnogłowego. Opis ukazał się w 1896 roku w „Novitates Zoologicae”. Autor jako miejsce typowe wskazał grupę wysp Egum wchodzącą w skład Luizjadów. Obecnie łowczyk koralowy uznawany jest za osobny gatunek i zaliczany do rodzaju Todiramphus. Nie wyróżnia się podgatunków. Łowczyk koralowy jest blisko spokrewniony z łowczykiem obrożnym (T. chloris), za podgatunek którego dawniej go uznawano. Gatunki: łowczyk koralowy (T. colonus), łowczyk ciemnogłowy (T. sordidus), łowczyk atolowy (T. tristrami), łowczyk mariański (T. albicilla) i łowczyk plamkogłowy (T. sacer) zostały wyodrębnione z T. chloris na podstawie prac Andersen et al. (2015, 2018).
Etymologia
Morfologia
Średniej wielkości ptak o dużym, szerokim u nasady, czarnym dziobie, którego górna część jest nieco jaśniejsza, na dolnej szczęce, u nasady dzioba płowo-żółte przebarwienie. Nogi i stopy czarne. Tęczówki ciemnobrązowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Góra głowy ciemnozielona, poniżej czarna, dosyć wąska maska obejmująca nasadę dzioba, okolice oczu, uszy, rozciąga się wokół głowy i zwęża się z jej tyłu. Podgardle, gardło, szyja, kark, pierś, brzuch i boki białe podobnie jak Pokrywy podogonowe. Skrzydła zielone, ogon dosyć krótki, także zielony. Górne części ciała ciemnozielone.
Nie podano informacji o długości ciała i masie. Dla celów orientacyjnych dane dotyczące łowczyka ciemnogłowego z czasów, gdy łowczyk koralowy uznawany był za jego podgatunek: długość ciała 23–25 cm; masa ciała – samce 51–90 g, samice 54–100 g.
Zasięg występowania
Łowczyk koralowy jest endemitem wysp Luizjady.
Ekologia
Głównym habitatem łowczyka koralowego są nizinne lasy tropikalne, lasy mangrowe, zazwyczaj zamieszkuje obszary przybrzeżne. Jest gatunkiem osiadłym. Dieta tego gatunku jest bardzo bogata, na terenach przybrzeżnych składa się z krewetek i niewielkich krabów, stwierdzono także łapanie niewielkich rybek z rodzaju Periophthalmus, uzupełniana jest okazami owadów m.in.: cykad, chrząszczy, os, koników polnych, straszyków, motyli i ciem, a także pająków, skąposzczetów, żab, jaszczurek i niewielkich węży.
Przypisy
- ↑ Todiramphus colonus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 Denis Lepage: Colonist Kingfisher Todiramphus colonus (Hartert, EJO 1896). Avibase. [dostęp 2023-05-20]. (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: ALCEDINIDAE Rafinesque, 1815 - ZIMORODKOWATE - KINGFISHERS (wersja: 2023-04-08). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-05-14].
- ↑ Walter Rothschild & Ernst Hartert. List of a collection made by Albert S. Meek on Fergusson, Trobriand, Egum, and Woodlark Islands. „Novitates Zoologicae”. 3, s. 244, 1896. Londyn. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 P.F. Woodall: Colonist Kingfisher Todiramphus colonus, version 1.0. [w:] Birds of the World (red. S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2023-05-20]. (ang.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Rollers, ground rollers, kingfishers. IOC World Bird List (v13.1). [dostęp 2023-05-20]. (ang.).
- ↑ Alan P. Peterson, CORACIIFORMES, Wersja 4.013 (2021-11-24) [online], Zoonomen Nomenclatural data [dostęp 2023-05-20] (ang.).
- ↑ P.F. Woodall: Collared Kingfisher Todiramphus chloris, version 1.0. [w:] Birds of the World (red. S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2023-05-20]. (ang.).
- ↑ Michael J. Andersen, Jenna M. McCullough, William M. Mauck III, Brian Tilston Smith & Robert G. Moyle. Rapid diversification and secondary sympatry in Australo-Pacific kingfishers (Aves: Alcedinidae: Todiramphus). „Royal Society Open Science”. 2: 140375, 2015. Londyn. (ang.).
- ↑ Michael J. Andersen, Hannah T. Shult, Alice Cibois, Jean-Claude Thibault, Christopher E. Filardi & Robert G. Moyle. A phylogeny of kingfishers reveals an Indomalayan origin and elevated rates of diversification on oceanic islands. „Journal of Biogeography”. 45, s. 2691, 2018. Londyn. (ang.).
- ↑ Todiramphus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-04-29] (ang.).
- ↑ colonus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-05-27] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Nagrania głosów. [w:] xeno-canto [on-line].