Geomorfologia

Jezioro ma powierzchnię ok. 240 hektarów. Wysokość lustra znajduje się na ok. 15 m n.p.m. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta (K≈2,1), głównie za sprawą niewielkich form zróżnicowania brzegu.

Wody

Zasilane jest przez następujące rzeki:

• Sog – wpływa z północy, przepływając przezeń w kierunku południowym, przez kolejne ok. 3 km płynąc wzdłuż stromych stoków płaskowyżu Ingólfsfjall, by na koniec wpaść do rzeki Ölfusá.
• Tunguá – wpływa od północnego zachodu, spływając z okolicznych wzgórz. Jest rzeką powstała ze strumieni:
  • Ausutrá (Hliðará) – spływa z północy, zasilana przez północno-zachodni potok Háafellsgil, północne jeziorko Dælur i zachodni potok Húsadalur
  • Ytriá – spływa z zachodu, łącząc potok Geithamragil z zachodu oraz strumienie dorzecza potoku Þverá z południowego zachodu: Nóngil, Svartagil, Grafningsháls, a także Kagagil i Miðmundagil spływające z Ingólfsfjall
• Ferðamannagil i Hrapalækur – dwa, sąsiadujące i łączące się ze sobą (pierwszy, dłuższy, spływa nieco mniej niż kilometr na wschód) strumienie, spływające z północnych stoków Ingólfsfjall, po zachodniej stronie jeziora. Tworzą podmokły obszar, który został poprzecinany licznymi rowami melioracyjnymi

Fauna i flora

W wodach spotyka się takie ryby jak golec zwyczajny i łosoś (ten jednak przepływa je, rzadko bywając złowionym). Od wielu lat nie prowadzono na jej wodach odłowu. W okolicach jeziora dominuje niska roślinność łąk i mokradeł. Brzeg wschodni z kolei dominują łąki i krzew. Jedynie w południowej części, w pobliżu ujścia Sog, rozpoczyna się strefa niskich drzew rosnących w pasie wzdłuż rzeki. Rzadsze, spotkać można je również w pobliżu zabudowań oraz za nimi, dalej na wschód, gdzie tworzą gęstsze połacie.

Osadnictwo i infrastruktura

Jezioro jest z trzech stron otoczone drogami głównymi, utwardzonymi asfaltem. Na zachodnim brzegu droga nr 350 (północny odcinek szutrowy), na wschodnim nr 36 oraz kilka kilometrów na południe nr 35 z mostem na Sog. Ponadto, podróżnym zdarza się przedostawać w bród, pomimo szerokości zbiornika. Miejsce przepraw, na mapach oznaczono w północnej części jeziora - między wschodnim brzegiem i wyspą Vaðeyri.

Tereny na zachodnim brzegu wykorzystywane są do wypasu zwierząt oraz uprawy rolnej na obszarze między rzekami Tunguá i Ferðamannagil. Pozostałe tereny na tym brzegu nadają się tylko do wypasu. Znajduje się tam zaledwie kilka samotnych gospodarstw. Z kolei na wschodnim brzegu dominuje osadnictwo. Większe skupiska zabudowy nad samym jeziorem koncentrują się w północno- i południowo-wschodnich osiedlach. Więcej zabudowań powstało po wschodniej stronie drogi nr 36, a także po południowej stroni drogi nr 35 – tu ciągnąc się niemal po brzeg rzeki Hvítá.