znakomitość (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌznakɔ̃ˈmʲitɔɕʨ̑], AS: [znakõmʹitość], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co znakomite
- (1.2) osoba ciesząca się uznaniem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik znakomitość dopełniacz znakomitości celownik znakomitości biernik znakomitość narzędnik znakomitością miejscownik znakomitości wołacz znakomitości - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. znakomity
- przysł. znakomicie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) zob. znakomity
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eminence, prominence, excellence, superb quality; (1.2) celebrity
- esperanto: (1.2) famulo
- francuski: (1.1) notabilité ż
- włoski: (1.1) eminenza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.