złomiarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈzwɔ̃mʲjaʃ], AS: [zu̯õmʹi ̯aš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. ktoś, kto utrzymuje się ze zbierania złomu
- (1.2) pracownik skupu złomu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik złomiarz złomiarze dopełniacz złomiarza złomiarzy celownik złomiarzowi złomiarzom biernik złomiarza złomiarzy narzędnik złomiarzem złomiarzami miejscownik złomiarzu złomiarzach wołacz złomiarzu złomiarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) slang. nurek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) puszkarz, rurarz, miedziarz, ramiarz, stalarz, torarz, kablarz
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. złom m, złomowisko n, złomiarka ż, złomownia ż, złomowanie n, zezłomowanie n
- czas. złomować ndk., zezłomować dk.
- przym. złomowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. złom + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.