zębodół (język polski)
- wymowa:
- IPA: [zɛ̃mˈbɔduw], AS: [zẽmboduu̯], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) anat. zagłębienie w szczęce lub w żuchwie, w którym znajduje się korzeń zęba; zob. też zębodół w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zębodół zębodoły dopełniacz zębodołu zębodołów celownik zębodołowi zębodołom biernik zębodół zębodoły narzędnik zębodołem zębodołami miejscownik zębodole zębodołach wołacz zębodole zębodoły - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) suchy zębodół
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. zębodołowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) alvéolo dentario m, alveolo dentario m
- niemiecki: (1.1) Zahnfach n
- nowogrecki: (1.1) οδοντικό φατνίο n, οδοντική κοιλότητα ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.