wyuczalny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) taki, którego można wyuczyć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik wyuczalny wyuczalna wyuczalne wyuczalni wyuczalne dopełniacz wyuczalnego wyuczalnej wyuczalnego wyuczalnych celownik wyuczalnemu wyuczalnej wyuczalnemu wyuczalnym biernik wyuczalnego wyuczalny wyuczalną wyuczalne wyuczalnych wyuczalne narzędnik wyuczalnym wyuczalną wyuczalnym wyuczalnymi miejscownik wyuczalnym wyuczalnej wyuczalnym wyuczalnych wołacz wyuczalny wyuczalna wyuczalne wyuczalni wyuczalne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niewyuczalny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wyuczanie n, wyuczenie m, uczenie m, uczelnia ż, uczeń m, uczennica ż, nauczyciel m, nauczycielka ż, nauczenie n, uczony m, uczona ż
- czas. wyuczać ndk., wyuczyć dk., nauczyć dk., uczyć ndk.
- przym. uczony
- przysł. uczenie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.