wystarczanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌvɨstarˈʧ̑ãɲɛ], AS: [vystarčãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od wystarczać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wystarczanie dopełniacz wystarczania celownik wystarczaniu biernik wystarczanie narzędnik wystarczaniem miejscownik wystarczaniu wołacz wystarczanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wystarczalność ż
- czas. wystarczać ndk., wystarczyć dk.
- przym. wystarczalny, wystarczający
- przysł. wystarczająco, niewystarczająco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.