wynaradawianie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pozbawianie kogoś poczucia przynależności do swojego narodu; t. zatracanie związków ze swoją wspólnotą narodową
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wynaradawianie dopełniacz wynaradawiania celownik wynaradawianiu biernik wynaradawianie narzędnik wynaradawianiem miejscownik wynaradawianiu wołacz wynaradawianie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) germanizowanie / zniemczanie, polonizowanie, rusyfikowanie, lituanizowanie, romanizowanie
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wynarodowienie n
- czas. wynaradawiać ndk., wynarodowić dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od wynaradawiać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- kazachski: (1.1) ұлтсыздандыру; ұлтсыздану
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.