wszechobecność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑], AS: [fšeχobecność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wszechobecność dopełniacz wszechobecności celownik wszechobecności biernik wszechobecność narzędnik wszechobecnością miejscownik wszechobecności wołacz wszechobecności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) omniprezencja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. wszechobecny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. wszech- + obecność
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ubiquity, omnipresence
- białoruski: (1.1) ўсюдыіснасць ż
- hiszpański: (1.1) omnipresencia ż, ubicuidad ż
- rosyjski: (1.1) вездесущность ż
- ukraiński: (1.1) всюдисущість ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.