wrotkarz (język polski)
wrotkarze (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈvrɔtkaʃ], AS: [vrotkaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) sport. ktoś, kto jeździ na wrotkach, uprawia wrotkarstwo
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wrotkarz wrotkarze dopełniacz wrotkarza wrotkarzy celownik wrotkarzowi wrotkarzom biernik wrotkarza wrotkarzy narzędnik wrotkarzem wrotkarzami miejscownik wrotkarzu wrotkarzach wołacz wrotkarzu wrotkarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wrotka ż, wrotkarstwo n, wrotkarnia ż, wrotkowisko n
- forma żeńska wrotkarka ż
- przym. wrotkowy, wrotkarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.