wprawka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈfprafka], AS: [fprafka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ćwiczenie wykonywane dla osiągnięcia biegłości w jakiejś umiejętności
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wprawka wprawki dopełniacz wprawki wprawek celownik wprawce wprawkom biernik wprawkę wprawki narzędnik wprawką wprawkami miejscownik wprawce wprawkach wołacz wprawko wprawki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. wprawić (się) dk., wprawiać (się) ndk.
- rzecz. wprawa, wprawienie dk., wprawianie ndk.
- przym. wprawny
- przysł. wprawnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) ekzerco
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.