wirnik (język polski)
wirnik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈvʲirʲɲik], AS: [vʹirʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mech. obracająca się część maszyny wirującej; zob. też wirnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wirnik wirniki dopełniacz wirnika wirników celownik wirnikowi wirnikom biernik wirnik wirniki narzędnik wirnikiem wirnikami miejscownik wirniku wirnikach wołacz wirniku wirniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rotor
- antonimy:
- (1.1) stojan
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wirowanie n, wirówka ż
- przym. wirnikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od wirować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rotor
- baskijski: (1.1) errotore
- francuski: (1.1) rotor m
- hiszpański: (1.1) rotor m
- niemiecki: (1.1) Rotor m, Läufer m
- wilamowski: (1.1) łaufer m (laufer m, lōfer m), łaojfer m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.