vildmark (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dzicz
odmiana:
(1.1) en vildmark, vildmarken, vildmarker, vildmarkerna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
vild (dziki) + mark (ziemia, grunt)
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.