vante (język szwedzki)
vantar (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) rękawiczka (zwł. dziana)
- odmiana:
- (1.1) lp en vante, vanten; lm vantar, vantarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) handske
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) beklädnad, kläder
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- złożenie rzeczownikowe fingervante, silkesvante, torgvante, tumvante
- fraza czasownikowa flyga som en vante • lägga vantarna på något • slå vantarna i bordet
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.