vanagloria (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ba.na.ˈɣlo.ɾja]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pycha, chełpliwość
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od vanagloriarse – se vanagloria
- odmiana:
- (1.1) lm vanaglorias
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jactancia, ufanía
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. vanagloriarse
- przym. vanaglorioso
- przysł. vanagloriosamente
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- hiszp. vana + gloria
- uwagi:
- źródła:
vanagloria (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pycha, chełpliwość
- odmiana:
- (1.1) lp vanagloria; lm vanaglorie
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) vanità, vanteria, presunzione, superbia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. vanus → próżny + łac. gloria → chwalba
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.