uprzątać (język polski)

mężczyźni uprzątają (1.1) teren
wymowa:
IPA: [uˈpʃɔ̃ntaʨ̑], AS: [upšõntać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• asynch. ą 
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. uprzątnąć)

(1.1) doprowadzać do porządku usuwając coś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uprzątanie n, uprzątnięcie n, sprzątanie n, sprzątacz m, sprzątaczka ż
czas. uprzątnąć, sprzątać, sprzątnąć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.