unormowanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od unormować
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik unormowanie dopełniacz unormowania celownik unormowaniu biernik unormowanie narzędnik unormowaniem miejscownik unormowaniu wołacz unormowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) nieunormowanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. norma ż, normalizacja ż, normowanie ż
- czas. normować ndk., unormować dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. unormować + -anie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.