ulokować (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. lokować)

(1.1) aspekt dokonany od: lokować

czasownik zwrotny dokonany ulokować się (ndk. lokować się)

(2.1) aspekt dokonany od: lokować się
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ulokowanie n, lokalizacja ż, lokator mrz/mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: lokować
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: lokować się
  • kaszubski: (1.1) obrëmic; (2.1) obrëmic sã
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.