tytłać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. utytłać, wytytłać)
- (1.1) pot. brudzić
czasownik zwrotny niedokonany tytłać się (dk. utytłać się, wytytłać się)
- (2.1) pot. brudzić siebie samego
- (2.2) pot. brudzić siebie wzajemnie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tytłanie n, utytłanie n
- czas. utytłać dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brudzić
- (2.1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brudzić się
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.