trzeciorzęd (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt], AS: [ṭšećožẽnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• wygł.• udziąs.• nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geol. starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen; zob. też trzeciorzęd w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik trzeciorzęd dopełniacz trzeciorzędu celownik trzeciorzędowi biernik trzeciorzęd narzędnik trzeciorzędem miejscownik trzeciorzędzie wołacz trzeciorzędzie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) kenozoik, era kenozoiczna
- meronimy:
- (1.1) paleogen, neogen
- wyrazy pokrewne:
- przym. trzeciorzędowy, trzeciorzędny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: czwartorzęd
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Tertiary
- białoruski: (1.1) трацічны перыяд m
- bułgarski: (1.1) терциер m
- francuski: (1.1) Tertiaire m
- hiszpański: (1.1) Terciario m
- niemiecki: (1.1) Tertiär n
- nowogrecki: (1.1) Τριτογενές n
- rosyjski: (1.1) третичный период m
- słowacki: (1.1) terciér
- ukraiński: (1.1) третинний період m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.