trapić (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. strapić)
- (1.1) przyprawiać o zmartwienie
- (1.2) czynnie przysparzać niepokojów
czasownik zwrotny niedokonany trapić się (dk. strapić się)
- (2.1) odczuwać przygnębienie, smutek, troskę z pewnego powodu
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) martwić, niepokoić
- (1.2) dokuczać, gnębić, nękać
- (2.1) martwić się, niepokoić się
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. utrapienie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) worry; (2.1) be worried, worry (about)
- białoruski: (2.1) тужыць
- hiszpański: (1.1) angustiar, comer; (1.2) pudrir
- jidysz: (2.1) נעמען זיך צום האַרצן (nemen zich cum harcn)
- niemiecki: (1.1) bekümmern, beunruhigen; (1.2) quälen; (2.1) sich plagen
- włoski: (1.1) angustiare, desolare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.