tragiczność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [traˈɟiʧ̑nɔɕʨ̑], AS: [traǵičność], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co jest tragiczne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tragiczność tragiczności dopełniacz tragiczności tragiczności celownik tragiczności tragicznościom biernik tragiczność tragiczności narzędnik tragicznością tragicznościami miejscownik tragiczności tragicznościach wołacz tragiczności tragiczności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dramatyczność, beznadziejność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tragedia ż, tragik m, tragiczka ż, tragizm m, tragizowanie n
- czas. tragizować ndk.
- przym. tragiczny
- przysł. tragicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) tragickosť ż
- słoweński: (1.1) tragičnost ż
- ukraiński: (1.1) трагічність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.