trött (język szwedzki)
- wymowa:
- [tröt:]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zmęczony, strudzony, znużony, wyczerpany
- (1.2) znudzony, zniechęcony, zobojętniały, mający czegoś dość
- odmiana:
- (1) trött, trött, trötta
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) vara trött på något → być czymś znużonym / mieć czegoś dość
- synonimy:
- (1.1) matt, utmattad, medtagen
- (1.2) uttråkad, led, utled
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. trötta, tröttna
- przym. tröttsam, tröttande
- rzecz. trötthet
- związki frazeologiczne:
- złożenie przymiotnikowe dödstrött, jättetrött, levnadstrött, vårtrött
- etymologia:
- uwagi:
- nie mylić z: tröt → wyczerpało się
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.