towarzysz broni (język polski)
towarzysze broni (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wojsk. osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła
- odmiana:
- (1.1) związek rządu,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik towarzysz broni towarzysze broni dopełniacz towarzysza broni towarzyszy broni celownik towarzyszowi broni towarzyszom broni biernik towarzysza broni towarzyszy broni narzędnik towarzyszem broni towarzyszami broni miejscownik towarzyszu broni towarzyszach broni wołacz towarzyszu broni towarzysze broni - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) daw. spółwojennik, wspólnik oręża, komiliton
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) brother-in-arms, comrade in arms, battle buddy
- białoruski: (1.1) таварыш па барацьбе m
- duński: (1.1) våbenbroder w, våbenfælle w, kampfælle w
- francuski: (1.1) camerade d'armes m, frère d'armes m
- łaciński: (1.1) commilitio m
- łotewski: (1.1) cīņu biedrs m
- niemiecki: (1.1) Waffenbruder m
- norweski (bokmål): (1.1) våpenbror m, kampfelle m
- norweski (nynorsk): (1.1) våpenbror m, kampfelle m
- rosyjski: (1.1) брат по оружию m, товарищ по оружию m
- szwedzki: (1.1) vapenbroder w, bundsförvant w
- węgierski: (1.1) bajtárs
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.