teozoficzny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ], AS: [teozofʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z teozofią
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik teozoficzny teozoficzna teozoficzne teozoficzni teozoficzne dopełniacz teozoficznego teozoficznej teozoficznego teozoficznych celownik teozoficznemu teozoficznej teozoficznemu teozoficznym biernik teozoficznego teozoficzny teozoficzną teozoficzne teozoficznych teozoficzne narzędnik teozoficznym teozoficzną teozoficznym teozoficznymi miejscownik teozoficznym teozoficznej teozoficznym teozoficznych wołacz teozoficzny teozoficzna teozoficzne teozoficzni teozoficzne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. teozofia ż, teozof m, teozofka ż
- przysł. teozoficznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) theosophic
- bułgarski: (1.1) теософски
- duński: (1.1) teosofisk
- francuski: (1.1) théosophique
- interlingua: (1.1) theosophe, theosophic
- ormiański: (1.1) թեոսոֆիական
- szwedzki: (1.1) teosofisk
- turecki: (1.1) teozofik
- włoski: (1.1) teosofico
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.