tarnobrzeski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌtarnɔˈbʒɛsʲci], AS: [tarnobžesʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący Tarnobrzega, związany z Tarnobrzegiem, pochodzący z Tarnobrzega
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik tarnobrzeski tarnobrzeska tarnobrzeskie tarnobrzescy tarnobrzeskie dopełniacz tarnobrzeskiego tarnobrzeskiej tarnobrzeskiego tarnobrzeskich celownik tarnobrzeskiemu tarnobrzeskiej tarnobrzeskiemu tarnobrzeskim biernik tarnobrzeskiego tarnobrzeski tarnobrzeską tarnobrzeskie tarnobrzeskich tarnobrzeskie narzędnik tarnobrzeskim tarnobrzeską tarnobrzeskim tarnobrzeskimi miejscownik tarnobrzeskim tarnobrzeskiej tarnobrzeskim tarnobrzeskich wołacz tarnobrzeski tarnobrzeska tarnobrzeskie tarnobrzescy tarnobrzeskie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) województwo tarnobrzeskie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tarnobrzeg m, tarnobrzeżanin m, tarnobrzeżanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.