sztukator (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʃtuˈkatɔr], AS: [štukator]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba wykonująca zawodowo pracę z zakresu sztukaterii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sztukator sztukatorzy dopełniacz sztukatora sztukatorów celownik sztukatorowi sztukatorom biernik sztukatora sztukatorów narzędnik sztukatorem sztukatorami miejscownik sztukatorze sztukatorach wołacz sztukatorze sztukatorzy depr. M. i W. lm: (te) sztukatory - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sztukatorstwo n, sztukateria ż
- przym. sztukatorski, sztukateryjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski- Zawody
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) stucateur m
- hiszpański: (1.1) estucador m, estuquista m
- niemiecki: (1.1) Stuckateur m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.