szlachcianka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʃlaxʲˈʨ̑ãnka], AS: [šlaχʹćãnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) członkini szlachty
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szlachcianka szlachcianki dopełniacz szlachcianki szlachcianek celownik szlachciance szlachciankom biernik szlachciankę szlachcianki narzędnik szlachcianką szlachciankami miejscownik szlachciance szlachciankach wołacz szlachcianko szlachcianki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szlachta ż, szlachciura m, szlachetka m, szlachectwo n, szlacheckość ż, szlachetczyzna ż
- forma męska szlachcic m
- przym. szlachecki, szlachetny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla białor. шляхцянка, ros. шляхтянка, ukr. шляхтянка
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: szlachcic
- białoruski: (1.1) шляхцянка ż
- czeski: (1.1) šlechtična ż
- esperanto: (1.1) nobelino
- rosyjski: (1.1) шляхтянка ż
- słowacki: (1.1) šľachtičná ż
- tybetański: (1.1) ཇོ་མོ
- ukraiński: (1.1) шляхтянка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.