suwnica (język polski)
suwnice (1.1)
- wymowa:
- IPA: [suvʲˈɲiʦ̑a], AS: [suvʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) techn. rodzaj dźwignicy poruszającej się po torach, wyposażonej w przesuwny podnośnik; zob. też suwnica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik suwnica suwnice dopełniacz suwnicy suwnic celownik suwnicy suwnicom biernik suwnicę suwnice narzędnik suwnicą suwnicami miejscownik suwnicy suwnicach wołacz suwnico suwnice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. suwak m, suwnicowy m, suwnicowa ż, suwanie n, sunięcie n, suw mrz
- czas. suwać, sunąć, zasuwać, zasunąć
- przym. suwnicowy, suwny, przesuwny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) pontogruo
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.