superlatywny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) stanowiący superlatyw
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik superlatywny superlatywna superlatywne superlatywni superlatywne dopełniacz superlatywnego superlatywnej superlatywnego superlatywnych celownik superlatywnemu superlatywnej superlatywnemu superlatywnym biernik superlatywnego superlatywny superlatywną superlatywne superlatywnych superlatywne narzędnik superlatywnym superlatywną superlatywnym superlatywnymi miejscownik superlatywnym superlatywnej superlatywnym superlatywnych wołacz superlatywny superlatywna superlatywne superlatywni superlatywne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) epitet superlatywny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. superlatyw mrz, superlatywy nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. superlatyw + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.