straceniec (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś skazany na stracenie, na śmierć
- (1.2) ktoś, kto nie baczy na ryzyko utraty życia
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. strata ż, stracenie n, tracenie n
- czas. tracić ndk., stracić dk.
- przym. straceńczy, stratny, bezstratny
- przysł. straceńczo, bezstratnie, stratnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.