stereofoniczny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) elektron. akust. taki, który wykorzystuje technikę stereofonii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	stereofoniczny		stereofoniczna	stereofoniczne	stereofoniczni	stereofoniczne
dopełniacz	stereofonicznego		stereofonicznej	stereofonicznego	stereofonicznych
celownik	stereofonicznemu		stereofonicznej	stereofonicznemu	stereofonicznym
biernik	stereofonicznego	stereofoniczny	stereofoniczną	stereofoniczne	stereofonicznych	stereofoniczne
narzędnik	stereofonicznym		stereofoniczną	stereofonicznym	stereofonicznymi
miejscownik	stereofonicznym		stereofonicznej	stereofonicznym	stereofonicznych
wołacz	stereofoniczny		stereofoniczna	stereofoniczne	stereofoniczni	stereofoniczne
nie stopniuje się

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stereo

antonimy:

(1.1) monofoniczny

hiperonimy:

(1.1) dwukanałowy

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. stereo n, stereofonia ż, stereofoniczność ż

przysł. stereofonicznie, stereo

przym. stereo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stereophonic
• baskijski: (1.1) estereofoniko
• czeski: (1.1) stereofonní
• duński: (1.1) stereofonisk
• esperanto: (1.1) stereofona
• fiński: (1.1) kaksiääninen, stereofoninen
• francuski: (1.1) stéréophonique
• rosyjski: (1.1) стереофонический
• słowacki: (1.1) stereofonický
• ukraiński: (1.1) стереофонічний
• węgierski: (1.1) sztereofonikus
• włoski: (1.1) stereofonico

źródła: