starowłoski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌstarɔˈvwɔsʲci], AS: [starovu̯osʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) używany, powstały, dziejący się w dawnych Włoszech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Włoch
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik starowłoski starowłoska starowłoskie starowłoscy starowłoskie dopełniacz starowłoskiego starowłoskiej starowłoskiego starowłoskich celownik starowłoskiemu starowłoskiej starowłoskiemu starowłoskim biernik starowłoskiego starowłoski starowłoską starowłoskie starowłoskich starowłoskie narzędnik starowłoskim starowłoską starowłoskim starowłoskimi miejscownik starowłoskim starowłoskiej starowłoskim starowłoskich wołacz starowłoski starowłoska starowłoskie starowłoscy starowłoskie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- szwedzki: (1.1) fornitaliensk
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.