spękać (język polski)

ziemia spękała (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈspɛ̃ŋkaʨ̑], AS: [spŋkać], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

czasownik

(1.1) pękać w wielu miejscach
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spękanie n, pękanie n, pęknięcie n
czas. pękać, pęknąć
przym. spękany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.