sklon (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) nachylenie
- (1.2) skłonność
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sklon sklony dopełniacz sklonu sklonů celownik sklonu sklonům biernik sklon sklony wołacz sklone sklony miejscownik sklonu sklonech narzędnik sklonem sklony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skloník
- przym. sklonový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
sklon (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) gram. przypadek
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: imenovalnik • rodilnik • dajalnik • tožilnik • mestnik • orodnik
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.