samoczynny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌsãmɔˈʧ̑ɨ̃nːɨ], AS: [sãmočỹ•ny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.• gemin.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) działający samoczynnie, bez udziału człowieka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik samoczynny samoczynna samoczynne samoczynni samoczynne dopełniacz samoczynnego samoczynnej samoczynnego samoczynnych celownik samoczynnemu samoczynnej samoczynnemu samoczynnym biernik samoczynnego samoczynny samoczynną samoczynne samoczynnych samoczynne narzędnik samoczynnym samoczynną samoczynnym samoczynnymi miejscownik samoczynnym samoczynnej samoczynnym samoczynnych wołacz samoczynny samoczynna samoczynne samoczynni samoczynne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) automatyczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. samoczynnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) автоматический
- słowacki: (1.1) samočinný
- włoski: (1.1) automatico
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.